برگزاری جلسه دادگاه رسیدگی به اتهامات اعضای تشکل دانشجویی آرمان

يکشنبه ٣ مرداد ۱٣٨۹ - ۲۵ ژوئيه ۲۰۱۰

ساوالان سسی : جلسه رسیدگی به اتهامات قادر نوروزی دبیر تشکل دانشجویی توقیف شده آرمان دانشگاه آزاد تبریز برگزار شد.

این فعال دانشجویی آذربایجانی صبح روز شنبه ۲ مرداد ۸۹ به همراه وکیلش نقی محمودی در شعبه یکم دادگاه انقلاب تبریز حاضر و به سوالات قاضی حملبر پاسخ گفته است.

اتهام نوروزی تبلیغ علیه نظام از طریق چاپ ویژه نامه منتسب به تشکل دانشجویی آرمان عنوان شده است.

ماموران امنیتی ایران اسفند ۸۸ نشریه منتسب به تشکل دانشجویی آرمان٬ ویژه نامه سمینار «نقش زنان در جنبشهای اجتماعی آذربایجان» را در یکی از چاپخانه های شهر مرند توقیف کردند. این سمینار قرار بود به مناسبت روز جهانی زن از سوی این تشکل دانشجویی آذربایجانی در دانشگاه آزاد تبریز برگزار گردد.

منابع موثق همچنین از برگزاری دادگاه فاطمه نصیرپور از اعضای تشکل دانشجویی توقیف شده آرمان و سیاوش و بابک پناهی صاحبان چاپخانه٬ از دیگر متهمان این پرونده در دادگاه انقلاب مرند به اتهام تبلیغ علیه نطام خبر می دهند.

فشار بر تشکلهای دانشجویی آذربایجانی در سالهای اخیر افزایش یافته است به گونه ای عموما تمامی تشکلها و نشریات دانشجویی دانشجویان آذربایجانی توقیف شده است.

گزارش روز آنلاین از وضعیت نامشخص ابراهیم رشیدی روزنامه نگار آذربایجانی در زندان مشکین شهر : "تعریف شکنجه را نمی دانستیم"

روز آنلاین-علیرضا جوانبخت

وضعیت دهها تن از فعالان مدنی آذربایجانی که در اردیبهشت و خردادماه امسال توسط مأمورین امنیتی بازداشت شده اند، همچنان نامشخص است و خانواده اغلب آنان از اتهام وارده بر آنها هیچ اطلاعی ندارند. ابراهیم رشیدی (ساوالان) شاعر و روزنامه نگار یکی از این زندانیان بلاتکلیف است که از حدود ۴۰ روز قبل دستگیر شده و هم اکنون در زندان مشکین شهر به سر می برد. جلال رشیدی برادر کوچکتر او که خود نیز قبلا در بازداشت اداره اطلاعات به سر برده است، در مصاحبه با روز از اختلاف نظر مسئولین دادگاه اردبیل، دادگاه انقلاب مشکین شهر (خیاو) و زندان این شهر در ارتباط با پرونده برادرش خبر می دهد: "علیرغم اینکه دادگاه اردبیل یک باردستور آزادی برادرم را صادر کرد، دادگاه خیاو (مشکین شهر) قرار بازداشت را لغو نکرده است."

رادیو زمانه: کودکی سه ساله در انتظار پدر و مادر زندانی‌اش

رادیو زمانه - حسین علوی

در اردیبهشت‌ماه سال جاری حدود چهل‌تن از فعالان مدنی و افراد عادی، در چند گردهمایی غیر سیاسی در شهرهای تبریز و ارومیه، از جمله در مسابقه‏ی تیم فوتبال تراکتورسازی و یا تجمعی در کنار دریاچه‏ی ارومیه، بازداشت شدند.

از این تعداد، تا به امروز، به‏تدریج بیست‌نفر با قرارهای مختلف آزاد شده‏اند، اما حدود ۲۰ نفر دیگر، بدون این که اتهامات و پرونده‏ی روشنی داشته باشند و وکلای مدافع آنها نیز بتوانند به پرونده‏های‏شان دسترسی بیابند، هم‏چنان در بازداشت به‏سر می‏برند.

نام یکی از این بازداشت‏شدگان آیت مهرعلی بیگلو است که در زندان تبریز و متهم به جرایم امنیتی است.همسر او، زهرا فرج‏زاده نیز اواخر خردادماه، در حالی که برای پی‌گیری وضعیت آیت مهرعلی بیگلو، به مراجع قضایی شهر مراجعه می‌کند، همان‌جا بازداشت می‌شود.

«جنبش سبز» در نخستین سالی که پشت سر گذاشت

سئودا زنجانلی


نوشته فوق ترجمه فارسی مقاله ای است که همزمان با اولین سالگرد اعتراضات مربوط به انتخابات ریاست جمهوری ایران در مطبوعات ترکیه از جمله روزنامه"بیرگون" و مجله اینترنتی "بیانت" درج شده بود.

آنچه در اولین سالگرد انتخابات ریاست جمهوری در ایران شاهد بودیم تظاهرات و پیاده روی های کوچکی بود که از طرف دانشجویان دانشگاه تهران برپا شد. این انتخابات، با گزینش مجدد احمدی نژاد، به اختلاف و سوء ظن به تقلب منجر شد و پس از به خیابان آمدن طرفداران ميرحسين موسوى نامزد مخالفان، به زد و خوردهای مختلفی منجر گشت. در طی این درگیری های خیابانی ندا آقا سلطان که به ضرب گلوله کشته شد و سهراب اعرابی دانشجویی که بازداشت و در زندان زیر شکنجه جان سپرد به نماد جنبش تبدیل شدند.

جنبش با اینکه توانست توجه جهانیان را از موضوع مناقشه برانگیز هسته ای بیشتر به سوی حرکت مدنی مردم ناراضی ایران بکشاند اما به دشواری می توان آن را موفقیت آمیز قلمداد کرد زیرا با وجود تلفات زیاد و شکل گیری شرایطی مشابه پیش از انقلاب سال ۱۳۵۷، در حکومت گسست چندانی به وجود نیامد و نظام بدون اختلال به راه خود ادامه داد.

یکی از دلایل اصلی این ناکارآمدی، عدم زیرساخت نظری جنبش است. آیا این جنبش یک حرکت اصلاح طلب است یا انقلابی؟ در این مورد دیدگاه های متناقضی وجود دارد. در کنار این مباحث گروههایی مانند سوسیالیست ها نیز هستند که رهبری جنبش را در واقع نه از آن میرحسین موسوی، بلکه با مردم می دانند و این حرکت را یک جنبش خودجوش و برخاسته از درون مردم ارزیابی می کنند.

اما در یک نگاه کلی مثلا به پوسترهایی که میر حسین موسوی را با شعارهای "یا حسین، میر حسین" با امام سوم شیعیان مقایسه می کند، و یا استفاده از رنگ سبز در نام جنبش که در مبارزه انتخاباتی موسوی به کار گرفته شد، ارزیابی این جنبش را جدا از موسوی، ناممکن می سازد.

در دوران نخست وزیری ميرحسين موسوى که هنوز آیت الله خمینی در قید حیات بود، هزاران زندانی سیاسی (برخی منابع تا سی هزار نفر می شمارند) اکثرا چپ اعدام شدند بدون آنکه پیکر آنها به خانواده هایشان تحویل شد. رژیم آنها را در قطعه زمین بایری به نام «خاوران» دفن کرد. اگر اعدام زندانیان سیاسی در سال ۱۳۶۷ همزمان با دوران نخست وزیری وی در نظر گرفته شود، البته که قبول وی به عنوان رهبر مخالفان، از طرف سوسیالیست ها و سایر گروه های انقلابی دور از انتظار است.

در کنار این پیشینه سیاسی، با توجه به گفتمان او در دوران مبارزات انتخاباتی اش و هم چنین پس از آن، تعلق وی به نظام حکومتی ایران را به روشنی می توان دید: موسوی همواره با ستایش از "میراث امام خمینی" یاد می کند. وی در هقته های اول اعتراضات در اطلاعیه ای علیه شعار "مرگ بر بسیجی" که در تظاهرات سر داده شد، از لزوم "نگاه مردم به بسیجی ها به عنوان برادرانشان" سخن گفت. با این حال کسانی که این جنبش را برخاسته از درون مردم می دانند، کس دیگری را به عنوان رهبر جایگزین ندارند. از طرف دیگر، اگر حرکت در یک سال گذشته به هدف خود می رسید، به احتمال زیاد شاهد به قدرت رسیدن موسوی می بودیم که به نظر می رسد نمی توانست خواسته های گروههای مخالف [نظام] را برآورده کند.

یکی از دلایل دست نیافتن جنبش به نتایج قابل توجه، محدود ماندن تظاهرات بزرگ در تهران، اصفهان، شیراز و دیگر مناطق مرکزی است. به خصوص آذربایجان که در تاریخ معاصر ایران همواره نقش موتور انقلاب ها را بازی کرده است، این بار با وجود تبار آذربایجانی موسوی به سکوتی معنادار روی آورد. در عین حال بر مناطق بیشتر ناراضی کشور چون کردستان و بلوچستان که در سال ۱۳۵۸ شاهد بالاترین تحریم رفراندوم در آنها بودیم، اینبار سکوت حاکم بود.

رسانه های اپوزیسیون ایران سبب اصلی این سکوت را اقدامات سختگیرانه و نگاه همواره امنیتی حکومت به این مناطق قلمداد می کنند. اما در ماههای گذشته به دنبال اعدام ۵ زندانی سیاسی، اعتراضات و اعتصابات گسترده ای در کردستان صورت گرفت و یا در سال 58 به دنبال چاپ کاریکاتور و یک متن نژاد پرستانه در روزنامه دولتی علیه ترکها تظاهرات وسیعی در شهرهای آذربایجان انجام شد که نشان می دهد می توان نگاه امنیتی حکومت را در این استان ها نادیده گرفت. از همین رو، یکی از عوامل اصلی مرزبندی ائتنیک های غیرفارس را در مشارکت آنها در "جنبش سبز" می توان بی توجهی این جنبش به خواستهایی چون حق آموزش به زبان مادری، حقوق فدرال و از این دست دانست. نادیده گرفته شدن این مسائل از طرف جبهه میر حسین موسوی و قتل عام چپ ها و تاسیس «نظام اسلامی» به دنبال انقلاب 57 آذربایجانی ها و کردها را که بزرگ ترین پشتیبانان خواست های دمکراتیک و حقوق ائتنیکی هستند، بیش از هر گروه دیگری سرخورده کرد.

به همین دلیل روی آوردن این مردم به سکوت در برابر حرکتی که بازتاب دهنده خواست های آنها نیست، طبیعی است. بی توجهی به توقعات آذربایجانی ها، کردها، بلوچ ها، عرب ها و دیگر اقلیت های اتنیک که بیش از نیمی از جمعیت ایران را تشکیل می دهند از بزرگترین عوامل و موانع موفقیت جنبش سبز در سال گذشته است.

در حال حاضر جنبش با سازه های پراکنده و بسیار ناهمگن خود تنها می تواند با ادغام خواست های گروه های فمینیست، سوسیالیست، ائتنیک های غیرفارس و اقلیت های مذهبی قدرت اولیه خود را بازیافته و به نتیجه برسد. این ادغام در عین حال با کاهش نفوذ و تاثیر ميرحسين موسوى در حرکت و جایگزینی آن با نامی دیگر که تغییرات واقعی و خواستهای گروههای مختلف را تامین می کند معنا خواهد داشت. زیرا ایرانی آزاد که در رویاهای «ندا»ها و "سهراب" ها و ده ها تن دیگر از جوانان کشته شده در خیابان های ایران وجود داشت نه با قرار گرفتن در زیر نام لکه دار موسوی بلکه با پیوستن به راه کسانی که از طرف همین نظام به خاطر مبارزه در راه عدالت و برابری اعدام شدند ممکن خواهد شد.

اعلامیه جمعی از فعالان حرکت ملی آذربایجان ـ تهران

بشنوید این فریاد را!

خطاب به انسانهای آزاده، وجدانهای بیدار، سازمانها و نهادهای بین‌المللی حقوق بشر

اینجا روشنفکران دستگیر، زندانی و اعدام می‌شوند و تاریک‌اندیشان برخاسته از قبور هزاران‌ساله سوار بر توسن خودکامگی بر سینه زخم‌خورده مردمانی بی‌زبان لگد می‌کوبند. اینجا بر سر و روی حقوق زنان سنگ فتنه می‌بارانند. اینجا هر فریادی را در حلقوم حق‌گوی خود خفه می‌کنند، اینجا ایران است.

اینجا مهمترین اسناد مشترک تمدنهای جهانی را از اعلامیه جهانی حقوق بشر گرفته، تا میثاق حقوق مدنی و سیاسی و اعلامیه حقوق اقلیتهای قومی، ملی، دینی و زبانی و… بی‌شرمانه به‌سخره می‌گیرند. اینجا حتی اصول مهم قانون اساسی خودنوشته را نیز به کوری چشم طالبینش در طاق نسیان سی‌ساله‌ می‌پوشانند.

اینجا حقوق حداقلی‌ای که در قانون اساسی نسبت به ملل و اقوام تصریح شده‌، مانند اصول 15، 19، 20، 22، 32، 35، 38، 168 و… آشکارا معوق و معطل مانده‌اند. این، علیرغم وظیفه دولت (و مشخصاً مقام ریاست جمهوری) در اجرای مفاد قانون اساسی است که در اصل 113 قانون اساسی متجلی گردیده‌. اینجا حتی درخواست از دولت جهت اهتمام در وظیفه قانونی‌خود نسبت به تحقق حقوق اولیه مردم، نتیجه‌ای جز تعقیب، بازداشت و شکنجه ندارد.

سخنرانی دکتر علیرضا اصغرزاده در پارلمان ایتالیا

جنبش برای دموکراسی و موانع سر راه: مورد ایران

ترجمه از متن انگلیسی: علیرضا جوانبخت

رم ۲۹ ژوئن ۲۰۱۰
خانم ها و آقایان!

اجازه بدهید از برگزار کنندگان این نشست، حمایت کنندگان و نیز تمام حاضرین صمیمانه تشکر بکنم. حقیقتا حضور در اینجا برای بحث در مورد مشکلات متعددی که جریان دموکراتیزاسیون ایران با آن مواجه میباشد، مایه سربلندی است.

از من خواسته شده که وضعیت کنونی جنبش ها و گرایشات دموکراتیک در ایران را با نگاهی به جنبش سبز بصورت فشرده مورد بحث قرارداده و برخی چالش ها و کمبود های جنبش سبز را به خصوص در ارتباط با دیگر جنبش ها از جمله جنبش ملیت های غیر فارس در ایران، زنان، کارگران، دانشجویان و جوانان مورد بحث قرار دهم. بگذارید در ابتدا این را روشن کنم که من با شما به عنوان یک ترک آذربایجانی که در ایران متولد شده، بیش از ۲۰ سال در آن کشور زندگی کرده و تحصیلات اولیه خود را در دوره رژیم سابق پهلوی و تحصیلات متوسطه خود را در دوره رژیم جاری حکومت اسلامی انجام داده است، صحبت میکنم. من از سال ۱۹۸۷ در کانادا اقامت کرده ام و به عنوان یک آکادمسین، نویسنده، و فعال حقوق بشر، جریان تحولات سیاسی و اجتماعی در ایران را بخصوص پس از انقلاب مردمی ۱۹۷۸ بصورت پیگیر دنبال می کنم.

گزارش ماهانه انجمن دفاع از زندانیان سیاسی آذربایجانی در ایران(آداپ) - ژوئن ۲۰۱۰

نقض سیستماتیک حقوق بشری آذربایجانیها در ایران در ماه ژوئن ۲۰۱۰ نیز همچون ماههای گذشته ادامه داشت. فعالین مدنی مورد بازداشتهای خود سرانه و طولانی مدت قرار گرفته و کماکان از حق داشتن وکیل در دوران بازداشت محروم بوده و مسئولین قضایی از بیان علت دستگیری و اتهامات آنها امتناع می کنند.

مصاحبه با فاخته زمانی در خصوص کنفرانس روم

ساوالان سسی: روزهای ۲۹ و ۳۰ ژوئن ۲۰۱۰ ٬ شهر رم و پارلمان ایتالیا میزبان شرکت کنندگان کنفرانس دو روزه «کلید گفتگو و همکاری جنبشهای دموکراتیک در ایران» بود که توسط سازمان ملتهای بدون نماینده (یو ان پی او) با همکاری حزب رادیکال ضد خشونت ایتالیا ترتیب داده شده بود. این همایش دو روزه٬ سناتورها٬ نمایندگان پارلمان ایتالیا و نمایندگانی از جوامع ترک آذربایجانی٬ عرب٬ فارس٬ کرد و بلوچ را گرد هم آورد. سخنرانان کنفرانس رم که متشکل از فعالان مدافع حقوق بشر٬ فعالان جامعه مدنی٬ اساتید دانشگاه و کارشناسان مسائل بین الملل بودند٬ در خصوص ساختار جامعه ایران و راهکارهای ضروری برای رسیدن به دموکراسی در یک جامعه چند فرهنگی به بحث و تبادل نظر پرداختند.

دکتر صدیقه عدالتی از طرف جنبش فدرال - دموکرات آذربایجان٬ دکتر علیرضا اصغرزاده استاد جامعه شناسی دانشگاه یورک کانادا و خانم فاخته زمانی رئیس انجمن دفاع از زندانیان سیاسی آذربایجانی در ایران (آداپ) سخنرانان آذربایجانی این کنفرانس در پارلمان ایتالیا بودند.

بیانیه بنیاد زبان و فرهنگ آذربایجان (ایران ـ کانادا): سنگسار مجازاتی وحشیانه است

۲۱ تیر ۱۳۸۹

سکینه محمدی آشتیانی در آستانه مجازاتی غیر انسانی به نام سنگسار قرار دارد. مبارزه ای که بر علیه این حکم آغاز شده صورت جهانی پیدا کرده است و در رسانه های بین المللی از جمله در رادیوی سراسری سی بی سی کانادا برای نجات جان او بیش از 65 هزار امضاء گردآوری شده است.

جمهوری اسلامی جبارانه می خواهد با قوانین عصر حجری خود برای جان آدم ها، بهائی به تعداد سنگ های جور و جفای جهل حاکم تدارک ببیند. بنیاد زبان و فرهنگ آذربایجان ایران ـ کانادا همصدا با همه ی سازمان های حقوق بشری و عدالتخواه، مجازات اعدام به ویژه سنگسار را محکوم می کند و وظیفه ی خود می داند از حقوق پایمال شده ی سکینه و سکینه ها دفاع کند.

گزارش سایت گذار در خصوص جنبش سبز و اتنیکهای غیرفارس

سال گذشته، ایران درگیر یکی از عظیم‌ترین جنبش‌های سیاسی- اجتماعی تاریخ سی ساله جمهوری اسلامی بود، جنبشی که سبز نام گرفت. ویژگی غیرقابل انکار این جنبش، شروع و ادامه بخش غالب آن در تهران و فراگیر نشدن جنبش در حاشیه‌های غیر فارس‌نشین و غیر شیعه‌نشین است. مساله‌ای که این پرسش را به ذهن می‌آورد که آیا ریشه جنبش سبز و بنیاد‌های شکل‌گیری‌اش تنها در اختلاف بر سر شمارش آرا و تقلب انتخاباتی نهفته است یا جنبش‌های قومی و مذهبی هم در شکل‌گیری آن موثر بوده‌اند.

بلاتکلیفی ابراهیم رشیدی روزنامه نگار آذربایجانی پس از یک ماه بازداشت موقت

پنجشنبه ۲۴ تير ۱٣٨۹ - ۱۵ ژوئيه ۲۰۱۰

ساوالان سسی: مهندس ابراهیم رشیدی روزنامه نگار آذربایجانی که از ۲۴ خرداد ٨۹ توسط ماموران اداره اطلاعات اردبیل بازداشت شده بود پس از گذشت یک ماه در شرایط بلاتکلیفی در زندان مشگین شهر به سر می برد.

نزدیکان خانواده رشیدی می گویند این روزنامه نگار آذربایجانی روز پنجشنبه ۲۴ تير ٨۹ طی تماسی تلفنی با خانواده از برگزاری جلسه بازپرسی خود در شعبه دوم دادگاه انقلاب مشگین شهر خبر داده است. به گفته رشیدی وی پس از ۵ ساعت بازپرسی توسط قاضی کشاورز دوباره به زندان مشگین شهر بازگردانده شده است.

آزادی علیرضا حسین زاده و رضا عبدی از زندان تبریز

پنج‌شنبه ۲۴ تير ۱٣٨۹ - ۱۵ ژوئيه ۲۰۱۰

ساوالان سسی : علیرضا حسین زاده و رضا عبدی از فعالین مدنی آذربایجانی روز چهار‌شنبه ۲۴ تير ۸۹ پس از تحمل ۶۶ روز بازداشت موقت به قید وثیقه ۳۰ میلیون تومانی از زندان تبریز آزاد شدند.

مامورین امنیتی۲۱ اردیبهشت ۸۹ با مراجعه به مغازه کامپیوتری حسین زاده در منطقه نصف راه تبریز٬ این فعالین را بازداشت و منازل آنها را مورد تفتیش قرار داده بودند.

اتهام این افراد اخلال در نظم عمومی از طریق تشویق تیم فوتبال تراکتورسازی و تبلیغ علیه نظام از طریق تهیه و توزیع سی دی تجزیه طلبانه در مورد دریاچه ارومیه عنوان شده است.

این افراد در مرحله تحقیقات از حق ملاقات با خانواده و وکیل محروم بوده اند و تحت فشار قرار گرفته اند.

آزادی فیروز یوسفی فعال مدنی آذربایجانی از بازداشتگاه امنیتی حفاظت اطلاعات ارتش

چهارشنبه ۲٣ تير ۱٣٨۹ - ۱۴ ژوئيه ۲۰۱۰

ساوالان سسی : فیروز یوسفی درجه دار اخراجی نیروی زمینی ارتش و فعال مدنی آذربایجانی عصر روز چهارشنبه ۲٣ تير ٨۹ پس از تحمل ۲۴ روز بازداشت موقت به قید وثیقه ۵۰ میلیون تومانی از بازداشتگاه امنیتی حفاظت اطلاعات ارتش آزاد شد.

مامورین امنیتی ارتش ٣۱ خرداد ٨۹ این فعال آذربایجانی را پس از مراجعه به کارگزینی پادگان فرماندهی ترابری نیروی زمینی ارتش در تهران بازداشت و مورد ضرب و شتم قرار داده بودند.

اتهام یوسفی اقدام علیه امنیت ملی، عضویت در گروههای پان ترکیست و تجزیه طلب، تبلیغ علیه نظام و سرقت اسناد محرمانه پرونده پرسلنی مربوط به اخراج از ارتش عنوان شده است و پرونده در شعبه سوم دادسرای امنیت تهران در جریان است. وی در مدت بازداشت از ملاقات با خانواده و وکیل محروم بوده است.

این فعال آذربایجانی پیش از این نیز در آبان و اسفند ۸۷ در شهرهای تهران و مراغه نیز بازداشت و به قید وثیقه از زندان آزاد شده بود.

کمیسیون رسیدگی به تخلفات کارکنان ارتش اسفند ماه ۸۸ یوسفی را پس از ده سال خدمت در نیروی زمینی ارتش ایران از کار اخراج و حکم به بازخرید اجباری وی داده بود.

اعتصاب بازار تبریز در اعتراض به افزیش مالیاتها

چهارشنبه ۲٣ تير ۱٣٨۹ - ۱۴ ژوئيه ۲۰۱۰

ساوالان سسی : اصناف بازار تبریز در اعتراض به افزایش مالیاتها از روز سه شنبه ۲۲ تير ٨۹ با بستن مغازه های خود دست به اعتصاب زدند.

در دومین روز اعتصاب بازاریان تبریز بازار امیر شامل راسته گرجیها، کفشدوزان، فرشچیها و همچنین تمامی پاساژهای خیابان فردوسی به حالت تعطیل در آمد و بازاریان و مردم با تجمع در مسجد قیزیل مچید اعتراض خود به سیاستهای مالیاتی حکومت را اعلام داشتند.

به دنبال تجمع بازاریان مامورین لباس شخصی با مراجعه به مسجد قیزیل مچید بازاریان و مردم را مجبور به ترک مسجد نمودند.

بازار تبریز از صبح روز چهارشنبه فضایی امنیتی به خود گرفته است و مامورین لباس شخصی و نیروهای بسیج با گشت زنی در داخل بازار، مانع از توقف مردم و فیلمبرداری از تعطیلی بازار می شوند.

بازاریان پس از تخلیه مسجد قیزیل مچید و دخالت نیروهای امنیتی به مساجد بادکوبه بازار کفشدوزان و اشراقیه واقع در منطقه عابباس قاپیسی رفته و به اعتراضات خود ادامه می دهند.

سیاستهای مالیاتی حکومت ایران در افزایش ۷۵ درصدی مالیات باعث این اعتراضات شده است. اصناف بازار تبریز معتقدند که ادامه کسب و کار با وضعیت کنونی ناممکن است.

تجمع حمایتی از زندانیان سیاسی آذربایجانی در آنکارا

يکشنبه ۲۰ تير ۱٣٨۹ - ۱۱ ژوئيه ۲۰۱۰

آزادلبق رادیوسو: نهم ژوئیه جمعی از آذربایجانیهای مقیم ترکیه در مقابل دفتر سازمان ملل در آنکارا ، تجمع اعتراضی برگزار کردند. آنها اعتراض خود را نسبت به دستگیری فعالان آذربایجانی در ایران ابراز داشتند.

شرکت کنندگان تجمع اعتراضی بیانیه ای تقدیم نمایندگان سازمان ملل کردند.

نامه سرگشاده طاهره امامقلی مادر بهبود قلیزاده، فعال آذربایجانی به آیت الله آملی لاریجانی ریاست قوه قضائیه

ریاست محترم قوه قضائیه
جناب آیت الله آملی لاریجانی
سلام عليكم

با احترام به استحضار مي رساند اينجانب طاهره پور امامقلي 70 ساله ساكن شهر مياندوآب، پس از حدود دو ماه مراجعات و پيگيريهای مکرر به مراجع ذی صلاح جهت آگاهی از علل دستگيري بهبود قلي زاده، نهادهای مزبور به جای پاسخگويي، به تهديد جانی و ارعاب اینجانب و خانواده اقدام نموده اند. اینجانب ضمن ابراز نگرانی شدید خود، خانواده، اقوام و دوستان از وضعیت جسمانی و روانی بهبود قلی زاده لازم می دانم نکاتی را در ارتباط با نقض حقوق قانونی متهم توسط افراد و زیر مجموعه تحت ریاست جنابعالی به عرض برسانم.

سازمان عفو بین الملل خواهان لغو مجازات سنگسار سکینه محمدی آشتیانی شد

يکشنبه ۲۰ تير ۱٣٨۹ - ۱۱ ژوئيه ۲۰۱۰

سازمان عفو بین‌الملل از مقامات دولت جمهوری اسلامی ایران خواسته است سکینه محمدی آشتیانی را اعدام نکنند. این نهاد مدافع حقوق بشر می‌گوید اعدام این مادر ۴۳ ساله، که دو فرزندش چشم به راه او هستند، نه با سنگسار و نه با هیچ شیوه دیگری نباید عملی شود.

عفو بین‌الملل همچنین از حقوقدانان ایرانی درخواست کرده است پیرامون اظهارات سفارت جمهوری اسلامی ایران در لندن تحقیق کرده و صحت و سقم آن را گزارش کنند.

سفارت جمهوری اسلامی در لندن روز پنجشنبه اعلام کرد سکینه محمدی آشتیانی سنگسار نخواهد شد.

سازمان عفو بین‌الملل با اشاره به اظهارات مقامات سفارت جمهوری اسلامی ایران در لندن مبنی بر اینکه سکینه محمدی آشتیانی سنگسار نخواهد شد می‌گوید تغییر در روش اعدام مشکل خانم محمدی را حل نمی‌کند.

اطلاعیه مطبوعاتی انجمن دفاع از زندانیان سیاسی آذربایجانی در ایران (آداپ): سکینه محمدی قربانی دیگر سیستم تهمت و افتراء

۱۸ تیر ۱۳۸۹

انجمن دفاع از زندانیان سیاسی آذربایجانی در ایران (آداپ) همصدا با جامعه جهانی و سازمان های مدافع حقوق بشر در سراسر جهان٬ صدور حکم سنگسار بر علیه سکینه محمدی آشتیانی توسط جمهوری اسلامی ایران را محکوم کرده است. آنچنان که در ماده پنجم اعلامیه جهانی حقوق بشر نیز آمده و جمهوری اسلامی ایران یکی از امضاء کنندگان آن است٬ آداپ همچنین هرگونه سنگسار را به هر دلیلی باشد٬ محکوم می کند.

یک دموکراسی واقعی در ایران به چه شکل خواهد بود؟

متن سخنرانی فاخته زمانی در پارلمان ایتالیا

(کنفرانس کلید گفتگو و همکاری جنبشهای دموکراتیک در ایران)

ساوالان سسی: روزهای ۲۹ و ۳۰ ژوئن ۲۰۱۰ ٬ شهر رم و پارلمان ایتالیا میزبان شرکت کنندگان کنفرانس دو روزه «کلید گفتگو و همکاری جنبشهای دموکراتیک در ایران» بود که توسط سازمان ملتهای بدون نماینده (یو ان پی او) با همکاری حزب رادیکال ضد خشونت ایتالیا ترتیب داده شده بود. این همایش دو روزه٬ سناتورها٬ نمایندگان پارلمان ایتالیا و نمایندگانی از جوامع ترک آذربایجانی٬ عرب٬ فارس٬ کرد و بلوچ را گرد هم آورد. سخنرانان کنفرانس رم که متشکل از فعالان مدافع حقوق بشر٬ فعالان جامعه مدنی٬ اساتید دانشگاه و کارشناسان مسائل بین الملل بودند٬ در خصوص ساختار جامعه ایران و راهکارهای ضروری برای رسیدن به دموکراسی در یک جامعه چند فرهنگی به بحث و تبادل نظر پرداختند.

دکتر صدیقه عدالتی از طرف جنبش فدرال - دموکرات آذربایجان٬ دکتر علیرضا اصغرزاده استاد جامعه شناسی دانشگاه یورک کانادا و خانم فاخته زمانی رئیس انجمن دفاع از زندانیان سیاسی آذربایجانی در ایران (آداپ) سخنرانان آذربایجانی این کنفرانس در پارلمان ایتالیا بودند.

گردهمایی آذربایجانی ها در قلعه بابک؛ صدایی که سرکوب شد

روز آنلاین؛ علیرضا جوانبخت

"اخلال در نظم عمومی" و یا "فعالیت بر علیه امنیت ملی با شرکت در مراسم غیرقانونی قلعه بابک" یکی از اتهامهای رایج فعالان آذربایجانی است. بسیاری از فعالان شناخته شده آذربایجانی حداقل یک بار به جرم شرکت در این گردهمایی اعتراض آمیز بازداشت شده اند. این حرکت اما بعد از سرکوب های شدید و دستگیری فعالان سیاسی، مدتیست که بی رنگ شده و فعالان آذربایجانی علت آن را سرکوب شدید می دانند.

فعالان آذربایجانی دومین هفته تیرماه را "هفته بابک" می نامند و همه ساله با پخش سی دی ها و اعلامیه هایی به زبانهای ترکی و فارسی مردم آذربایجان را در دومین پنجشنبه و جمعه تیرماه به همایش "سیاسی – فرهنگی" قلعه بابک دعوت می کنند. "بابک قورولتایی" یا کنگره بابک عنوانی است که فعالان آذربایجانی به این همایش داده اند. بنا به گزارش سازمانهای مدافع حقوق بشر از جمله عفو بین الملل٬ تجمع آذربایجانیها در قلعه بابک جهت اعتراض به سیاستهای تبعیض آمیز دولت و با هدف طرح مطالبات زبانی و فرهنگی از سال ۱۳۷۹ آغاز شده است. قلعه بابک که به "قلعه بذ" هم مشهور است در شهرستان کلیبر واقع در شمال استان آذربایجان شرقی قرار دارد.

ترجمه فارسي متن سخنرانی دکتر صدیقه عدالتی در پارلمان ایتالیا

اعضای محترم پارلمان وسنای ایتالیا
خانم ها، آقایان

من به نام جنبش فدرال دموکرات آذربایجان وهمچنین بعنوان عضو کنگره فدرال ملل ایران ، میخواهم قدردانی خودرا از یو. ان. پی. او که این سمینار را تشکیل داده واین فرصت را دراختیارما گذاشته که اندیشه های خود را در رابطه با موانع عبور به دموکراسی در ایران بیان کنیم ، ابراز دارم.من در صحبت هایم به این موانع اشاره کرده وراه رفع این موانع و همچنین به استراتژی مان اشاره خواهم کرد.

علت اساسی فقدان دموکراسی در ایران حاکمیت دیکتاتوری دینی اوتوریتر است.30 سال است که کشور از طرف رهبران دینی اداره میشود.گفته میشود دولت ایران از سوی خدا رهبری وهدایت میشود.

درایران تئوکراسی بنیاد قدرت سیاسی است. در اینجا دولت تنها مانع رشد وترقی نیست در عین حال آزادی اندیشه، بیان، و وجدان نیزممنوع است.کوتاه سخن در ایران هر انچه که به پایه های دموکراسی برمیگردد قدغن است.

سخنرانی یوسف عزیزی بنی طرف در پارلمان ایتالیا

ایران از شش ملیت Nationalityعمده تشکیل می شود: فارس، ترک، کرد، عرب، بلوچ وترکمن. البته می توان زیر عنوان مردمان یا Peoplesتقسیم بندی دیگری نیز ارایه داد که شامل گروه هایی همچون لرها، گیلک ها ودیگران بشود.

مساله ملی یا مساله ملیت ها یک پدیده جدید است که زاده روابط نوین اجتماعی و اقتصادی است و عمر آن به یک قرن گذشته باز می گردد. انقلاب مشروطیت را می توان نقطه آغازین فرایند دموکراسی خواهی در جامعه ایران به شمار آورد.

در واقع مفهوم ملت ایران، که واژه ای برآمده از آن انقلاب است یک مفهوم اعتباری و مجازی است اما وجود ملیت ها یک مفهوم عینی و واقعی است.

کمپین جمع آوری امضا برای آزادی زندانیان سیاسی آذربایجانی در آلمان

چهارشنبه ۱۶ تير ۱٣٨۹ - ۷ ژوئيه ۲۰۱۰

ساوالان سسی: انجمن دفاع از زندانیان سیاسی آذربایجانی در ایران(آداپ) با همکاری مسئولين سازمان عفو بین الملل در شهر هایدلبرگ آلمان کمپین جمع آوری امضا برای دفاع از زندانیان سیاسی آذربایجانی برگزار کرد.

در این کمپین که در روزهای سوم و چهارم جولای ۲۰۱۰ و در مرکز شهر برگزار شد. فعالان حقوق بشر به تشريح موارد نقض حقوق بشر و فشارهايى که بر زندانیان سیاسی آذربایجانی در ایران از جمله سعید متین پور، روزنامه نگار و فعال حقوق بشر وارد می شود پرداختند.

سعید ساعد از اعضای آداپ در آلمان که مسئولیت برگزاری این کمپین را برعهده داشت در مصاحبه با خبرنگار ما تاکید کرد که در راستای همگام کردن اعتراضات بينالمللى با مطالبه ى آزادى زندانىان سیاسی در ايران به کمپین خود ادامه خواهیم داد.

قرار وثیقه 130 میلیون تومانی،«شرط آزادی نصیری فعال مدنی آذربایجان»

يکشنبه ۱٣ تير ۱٣٨۹ - ۴ ژوئيه

رادیو کوچه : حسین نصیری فعال مدنی آذربایجان در جریان اعتراض به خشکیده شدن دریاچه اورمیه‌، در ۱۳ فروردین ماه ۸۹ هم‌زمان با روز طبیعت از سوی نیروهای امنیتی حکومت حاکم بر ایران بازداشت شده است.

حسین نصیری پس از بازداشت در کنار پل میان‌گذر دریاچه اورمیه‌، به اطلاعات شهرستان اسکو و سپس به وزارت اطلاعات تبریز منتقل و با پرونده‌سازی جدید و غیر‌قانونی دیگر روبه‌رو شده و پس از تحمل دو ماه انفرادی به زندان مرکزی تبریز انتقال یافته است.

اضافه می‌شود که برای آزادی موقت این فعال مدنی علاوه بر دادگاه اسکو که وثیقه ۳۰ ملیون تومانی صادر کرده‌، وی به پرداخت وثیقه و ضمانت ۱۰۰ میلیون تومانی از دادگاه انقلاب تبریز برای پرونده جدید روبه‌رو است‌. ‌در حقیقت برای آزادی موقت این فعال مدنی آذربایجان ۱۳۰ میلیون تومان قرار وثیقه صادر کرده‌اند‌.

لازم به یاد‌آوری است که در هفته‌های اخیر دستگیری‌ها و فشار‌ها بر فعالان سیاسی و مدنی حرکت ملی آذربایجان اعمال شده است.

«بازداشت حسن رحیمی بیات، از فعالان حقوق بشر‌»

يکشنبه ۱٣ تير ۱٣٨۹ - ۴ ژوئيه

رادیو کوچه: حسن رحیمی بیات، مهندس عمران و از فعالان حرکت ملی آذربایجان و عضو کمیته گزارش‌گران حقوق بشر‌ بعد از ظهر روز شنبه ۱۲ تیرماه ۸۹ در محل کار خود دستگیر شده است.

بنا به گزارش شاهدان عینی چهار نفر از نیروهای اطلاعات به محل کار وی مراجعه، وی را بازداشت و به زندان اوین منتقل کرده‌اند.

گفتنی است رحیمی بیات دو سال پیش از این نیز در شهریورماه ۱۳۸۷ هم‌راه با یک گروه ۲۰ نفره در یک مراسم افطاری بازداشت شده و در بندهای ۲۴۰ و ۲۰۹ اوین به مدت قریب به ۴۰ روز در انفرادی به سر می‌برده است.

اصل اساسي دموکراسي در ايران: باسواد شدن به زبان مادرى

دکتر رضا براهنی

نگارش مقاله در باره دوره خاصي از خفقان در کشور، از ديدگاه من ، که هرگز، و در هيچ مرحله‌اي، عزم ورود به عرصه سياسي را نداشته ام و ندارم، به معناي آن نيست که وقتي خفقان را در دوره بعدي ديدم از آن چشم بپوشم. برعکس معتقدم که دوران خفقان جمهوري اسلامي، بويژه در سه مقطع، سال 60 و 61 شمسي، سال 67 شمسي و سالي که در آن قتلهاي زنجيره اي شروع شد و تا به امروز ادامه پيدا کرده است، از هر دوران رژيم پهلوي تيره تر و بدتر بوده است. اما من اين خفقان را هم ناشي از آن خفقان قبلي ميدانم.

بیانیه ی انجمن اسلامی دانشگاه تبریز و علوم پزشکی در محکومیت دستگیری های اخیر در آذربایجان

پنج‌شنبه ۱۰ تير ۱٣٨۹ - ۱ ژوئيه ۲۰۱۰

آزادی منتقدان و مخالفان هر سیستمی نشان از نشاط و پویایی آن سیستم دارد. گو اینکه عیار آزادی نشانی از ظرفیت و نمادی از دوام آن است و متقابلا هر چه قدر قید و بند ها افزایش یابد می توان به سهولت احساس کرد ضریب شکست نیز با روندی صعودی افزایش خواهد یافت.

سیستم حاکمیتی ایران نیز جدا از سایر سیستم ها نیست. دولت حاکم بر این سیستم با مجموعه ای غامض و برنامه ریزی شده از فشار ها، نقض حقوق بشر، اقدامات غیر قانونی و قید و بند های نامتعارف پا در مراحل بی بازگشت می گذارد. در حالی دولت احمدی نژاد وارد ششمین سال خود می شود که همچون سلفان خویش کارنامه ی سیاهی از عدالت و آزادی را با خود به یدک می کشد و سالی که گذشت نیز سالی سیاهتر بر این کارنامه اضافه شد.

این فشار ها خصوصا بر اقشار آسیب پذیر تر جامعه چون ملیت های ساکن در ایران و یا زنان و یا اقلیت های مذهبی به شکل بارزتری نمایان است.

گزارش ماهانه انجمن دفاع از زندانیان سیاسی آذربایجانی در ایران(آداپ)- می۲۰۱۰

نقض سیستماتیک حقوق بشری آذربایجانیها در ایران در ماه می ۲۰۱۰ نیز همچون ماههای گذشته ادامه داشت. فعالین مدنی مورد بازداشتهای خود سرانه و طولانی مدت قرار گرفتند و از حق داشتن وکیل در دوران بازداشت محروم بودند. فشار بر تشکلها و فعالین دانشجویی آذربایجانی و زندانیان اقلیت دینی اهل حق در ماه می نیز همچون ماههای گذشته ادامه یافت. همچنین مقامات صدا و سیمای ایران در ماه می اعلام کردند که پخش کارتون و برنامه های ویژه کودکان و نوجوانان در صدا و سیمای استانی به زبان ترکی آذربایجانی قدغن است. از سویی دیگر بر اثر بی توجهی مقامات حکومتی به مسئله محیط زیست در این ماه فاجعه ای محیط زیستی در شهرهای مراغه و بناب به وقوع پیوست.