بسمه تعالیوزیر محترم علوم – تحقیقات و فناوری
جناب آقای دکتر زاهدی
جنابعالی بر مسند وزارت خانه ای تکیه زدهاید که سرنوشت بهترین فرزندان جامعه در آن رقم زده می شود. همه ساله حدود یک و نیم میلیون نفر برای ورود به دانشگاههای کشور داوطلب می شوند و در نهایت درصدی از آنها موفق به ورود به محفل علم و دانش نوین، مدرن و پیشرفته میشوند و در نهایت پس از کسب علوم مختلف، جهت به حرکت درآوردن چرخههای اقتصاد، صنعت، تکنولوژی و مدیریت کشور وارد جامعه می شوند. از اینرو است که در تمامی جوامع بویژه جامعه ما، آحاد مردم به دانشگاه بطور اعم و دانشجویان و دانشگاهیان بطور اخص بدیده احترام مینگرند و در مواقع سخت و دشوار، آزمونهای سرنوشت ساز و انتخاب بهترینها از آنها الهام میگیرند.
جناب آقای دکتر زاهدی، مردم آذربایجان نیز که در طول دهههای گذشته، بویژه دهه اخیر جهت مقابله با تحقیر و تبعیضهای ملی، قومی، زبانی و اقتصادی و از همه مهمتر جهت جلوگیری از آسیمیلاسیون فرهنگی و ملی و مبارزه با شوونیزم به پا خاسته، فرزندان دانشجو و دانشگاهی خویش را الهامبخش این مسیر سخت و دشوار شناخته و همیشه از آنها مدد و یاری گرفته است. اما متاسفانه در طول این سالها، بویژه سالهای اخیر که جنابعالی مدیریت وزارت خانه مهم و تاثیرگذار علوم، تحقیقات و فناوری را به عهده گرفتهاید، داشنجویان و دانشگاهیان آذربایجانی تحت شدیدترین فشارها قرار گرفته اند و در یک کلام کلیه فعالیتهای فرهنگی، اجتماعی و سیاسی آنها در دانشگاهها تعطیل گردیده است.
وزیر محترم علوم، تحقیقات و فناوری
"مجمع دانشگاهیان آذربایجانی" به عنوان تشکلی که افتخار فعالیت در محیط مقدس دانشگاه را دارد و از اولین اقدام کنندگان جهت تشکیل «انجمن صنفی نشریات دانشجویی» دانشجویان آذربایجانی در سال 1378 میباشد، به صراحت اعلام میدارد بیش از 90 درصد «نشریات دانشجویی» دانشجویان آذربایجان طی 3 سال اخیر توقیف و ممنوع الانتشار گردیدند.
جناب آقای دکتر زاهدی
جلوگیری از انتشار نشریات دانشجویی، ممانعت از ادامه تحصیل داشنجویان فعال آذربایجانی در مقاطع تحصیلات تکمیلی، صدور صدها حکم توسط کمیتههای انضباطی، ستارهدارنمودن و دستگیری دانشجویان مدافع حقوق قومی و ملی آذربایجان بویژه دانشجویان دانشگاه تبریز توسط ارگانهای خارج از دانشگاه بی شک نمیتواند افتخاری برای دولتی که شعار عدالت محوری را سر میدهد باشد زیرا هدف فعالین دانشجویی و دانشگاهی آذربایجانی چیزی جز اجرای عدالت بویژه در سطح قومی، ملی، فرهنگی و زبانی نیست. از اینرو از جنابعالی میخواهیم در جهت کاهش بحران حاکم در دانشگاههای کشور و آذربایجان حرکت نموده و از تحریک دانشگاهها پرهیز نمائید.
مجمع دانشگاهیان آذربایجانی
10/6/87